Sent to you by دوم خرداد via Google Reader:
مجید توکلی، فعال دانشجویی دربند که از سوی دادگاه بدوی به تحمل هشت سال و نیم حبس تعزیری محکوم شده، با نوشتن لایحه ای خطاب به رییس دادگاه، ضمن اعتراض به حکم صادره، توضیحاتی در خصوص اتهامات وارده به خویش بیان کرده است.به دنبال انتشار این نامه، دهها تن از فعالان جنبش زنان و همچنین دیگر فعالان اجتماعی با انتشار بیانیه ای، پوشاندن لباس زنانه به مجید توکلی را به چالش کشیدند. بیانیه این فعالان نیز پس از دستگیری مجید توکلی امضا، اما بعد از انتشار این لایحه، منتشر شده است.
لایجه مجید توکلی در بهمن ماه و در شرایطی که او در سلول انفرادی نگهداری می شده، نوشته اما دیروز منتشر شده است.
این دانشجوی زندانی در آغاز این لایحه، اتهامات خود را چنین برشمرده است: "در حکم صادره شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب که در روندی بسيار سريع در کمتر از يک ماه به تشکيل دادگاه و دو هفته پس از آن به ابلاغ حکم رسيده آمده است که به استناد ماده ۶۱۰ قانون مجازات اسلامی به اتهام اجتماع و تبانی به قصد اقدام عليه امنيت ملی به پنج سال حبس تعزيری و به استناد ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی به اتهام فعاليت تبليغی عليه نظام به تحمل یک سال حبس تعزيری و به استناد ماده ۵۱۴ قانون مجازات اسلامی به اتهام توهين به رهبری به دو سال حبس تعزيری و به استناد ماده ۶۰۹ قانون مجازات اسلامی به اتهام توهين به رييسجمهور به تحمل شش ماه حبس تعزيری محکوم شدهام و به استناد ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی ۵ سال محروم از فعاليتهای سياسی و ۵ سال ممنوعالخروج از کشور گرديدهام."
مجید توکلی در ادامه به محکومیت پنج ساله خود به اتهام شرکت در مراسم روز دانشجو در دانشگاه امیرکبیر اشاره می کند و می نویسد: "اين تجمع به روال هر ساله از سال ۳۲ به بعد (به مدت ۵۶ سال) هميشه در دانشگاههای کشور در اعتراض به تلخیهای موجود در جامعه و با تأکيداتی بر استبدادستيزی و آزادیخواهی برقرار و پابرجا بوده است. سالهای گذشته نيز آنچه ديدههای خود من بوده است، انتقادات جدی دانشجويان در تجمعات و تريبونهای آزاد و ديگر مراسمهای روز دانشجو بوده است که از جنبش انتقادی دانشجويی نيز چنين انتظار میرفته است."
این فعال دانشجویی در بخش دیگری از لایحه اش، به یکی دیگر از اتهاماتی که با آن مواجه شده می پردازد: "پيرامون اتهام فعاليت تبليغی عليه نظام نيز به سخنرانی در جمع دانشجويان در همان تجمع دانشجويی و خودجوش ۱۶ آذر در دانشگاه اميرکبير استناد شده است در حالی که کليه صحبتهای بيان شده در آن تجمع دانشجويی انتقادات عادی و هميشگی جنبش دانشجويی به علاوه انتقادات جدی به فضای ايجاد شده پس از انتخابات ۲۲ خرداد ۸۸ و تلخیها و سختیهای فراوان رفته بر مردم در اين چندماه بوده است."
او در ادامه تاکید کرده است که دادستان "باید" برای اتهام "تبلیغ علیه نظام" که در کیفرخواست آماده، مدرک و دلیل بیاورد، نه اینکه: "ايشان فيلم سخنرانیها را ارائه نمايد و مصداقی از آنچه تبليع عليه نظام دانسته را بيان کند تا من به دفاع از آن بپردازم و نه اينکه اتهامی باشد که من حتی مصداق آن را نمیدانم."
مجید توکلی می افزاید: "آنچه که در صحبتهای من بوده، اعتراض و انتقاد به رويه فعلی برخورد با مردم و اتفاقات تلخ بازداشتگاههايی چون کهريزک و بازداشت دانشجويان و روزنامهنگاران و فعالان سياسی و توقيف روزنامهها و سانسور اخبار و برخوردهای خشن پليسی در سطح شهرها، به ويژه تهران بود که منجر به قتل چندين نفر از هموطنانمان و مجروح شدن عدهای ديگر هم شده است [که مدارک آن چنان مستند و واقعی است که در آن ترديدی نيست] و انتقاد از اين تلخیها که خاطر همه ايرانيان و همچنين ساير انسانهای آزاده جهان را آزرده است، که نه ناپسند بلکه بسيار نيکو انتقادی انسانی و اخلاقی است و نمیتواند ملاکی برای انتساب اتهام باشد."
او در ادامه خاطرنشان می سازد: "بيان اين انتقادات پس از ماهها اصرار مردم بر ترديدهای جدی بر پايمال شدن حقشان و ايستادگی آرام و پرصلابتشان به نظر من بسيار حقمدارانه است و برخوردهای امنيتی با چنين انتقاداتی ستم بر حق و حقيقت و جفای بر آيندهی ملتی است که درپی برگزيدن نمايندگانی نيک برای نمايشی مجدد از عزت ايرانی در سراسر جهان بودهاند. بنابراين با تأکيد فراوان بر اين نکته که هيچ فعاليت تبليغی در تجمع ۱۶ آذر توسط من وجود نداشته است اين اتهام را وارد نمیدانم و خواهان تبرئه از اين اتهام میباشم."
یکی دیگر از اتهامات مجید توکلی، توهین به رهبر جمهوری اسلامی است. این دانشجوی زندانی در خصوص این اتهام هم چنین نوشته است: "آنچه که در سخنان من وجود داشته تنها جملهای بوده است که با فراخواندن ديکتاتورها و مستبدان به شنيدن صدای دانشجويان (به نمايندگی از مردم ايران) از آقای خامنهای خواستهام که اين صدای آزادیخواهی دانشگاه را بشنود.، در حالیکه جمله مورد استناد دادستانی عبارت بود از اينکه «همه ديکتاتورها و مستبدين بخصوص آقای خامنهای بشنوند»....[ضمن اینکه] اساساً لفظ «ديکتاتور» لفظی توهينآميز نيست. بسا اينکه بسياری از نحلهها و جريانهای سياسی و فلسفی به ستايش از اقسامی از ديکتاتوری پرداختهاند."
مجید توکلی در ادامه در خصوص "همتراز کردن" رهبری با "دیکتاتوری" در سخنرانی خود، چنین نوشته است "آنچه ديکتاتوری است جمع انحصارطلبی (مطلق بودن) و اقتدارگرايی است که نمیتوان هردو را نيک دانست و ديکتاتوری را بد. نمیتوان فصلالخطاب بودن به اين معنا که ديگر پس از آن سخنی نباشد و هرچه گفته شد، فقط پاسخ چشم آيد، را پذيرفت و ديکتاتوری را نه. که خود کلمه فصل الخطاب معنايی از ديکتاتوری است و اساساً نمیشود کسی اوامر را ديکته و ديگران تقرير نمايند و گفت ديکتاتوری نيست که در واقع پذيرش امر ديکتاتوری در ساختار فعلی محقق است و نمیتوان ذکر کلامی را ناپسند دانست و وصف حالش را نه."
این فعال زندانی در دنباله توضیحاتش در خصوص رهبر جمهوری اسلامی تصریح کرده است: "اگر ايشان را به عنوان شخص اول حاکميت ايران فرض بدانيم و مشکلات عديدهای در عرصه کلان مملکت به وضوح ديده شود، نگفتن و انتقاد نکردن جنايت و خيانت است که گفتن نه تنها اتهام و جرم نيست بلکه خدمتی بزرگ، اخلاقی و انسانی به مردم و آيندهی کشور میباشد. حال آنکه در ادامه سخن اينجانب فقط مخاطب بودن ايشان مدنظر بوده است و نه پاسخگويی؛ هرچند پسنديده است ايشان در مقام رهبر و شخص اول حاکميت ايران پاسخگو، مدير و مدبری نيک نيز باشند."
در بخش دیگری از این لایحه، مجید توکلی در مورد شرایط نگهداری خود و فشارهایی که بر او اعمال شده چنین نوشته است: "نگاه به سوابق من از سوی مقام قضايی و يا حداقل مشورت با مقامات قضايی دادگستری استان تهران میتواند نقطه مقابل آنچه در اينجا مورد استفاده قرار گرفته و سندی بر اجحافهای امنيتی قضايی صورت گرفته و مؤيدی بر وقوع ظلم مورد انتقاد و اعتراض اينجانب باشد و خود شاهدی است بر مظلوميت متهمانی که گاه (چنان که اينجا و در اين پرونده نيز بوده است) به يکباره ربايش امنيتی و قضايی میشوند و تا ماهها اجازه تماس و ملاقات با هيچ فردی را ندارند و نمیتوانند چند دقيقهای با خانواده خود نيز سخن بگويند و از حق داشتن وکيل محروم هستند و در دادگاه نيز بدون اينکه دسترسی به اسناد و مدارکی داشته باشند، - در جايگاه متهم ـ قرار میگيرند و نهتنها تا قبل از دادگاه که تا روزهای پس از آن نيز همچنان در انفرادی خواهند بود. حال همهی اين شرايط نامطلوب را اضافه نماييد به اين روند بسيار پرعجله و شتابان رسيدگی به اين پرونده که تأمل و تحقيق قضايی را بسيار مورد ترديد قرار داده است."
در آخرین بخش لایحه مجید توکلی آمده است: "اميد است که رفتار اين جايگاه در ادامه روند شتابان و نمايشی چندهفته قبل مؤيدی بر شائبه فرمايشی و نمايشی بودن و نشاندن «بی» بر مقام داد و دادگاه نباشد که گذر زمان نيک دادستانی است که به قضاوتی سخت در دادگاهی بزرگ همهی قضاوت و عمل را به داوری دقيق خواهد نشست."
بیانیه فعالان اجتماعی
پس از انتشار متن دفاعیه مجید توکلی، صدها تن از فعالان جنبش زنان و دیگر فعالان اجتماعی و سیاسی، متن بیانیه ای را که چندین روز پس از بازداشت مجید توکلی امضا کرده بودند، منتشر کردند.
سایت ادوار نیوز در مورد این بیانیه نوشته است:"آذر ماه ۱۳۸۸، با انتشار خبری از خبرگزاری فارس ماجرای بازداشت مجید توکلی با مسائل زنان نیز درآمیخت. مجید توکلی روز ۱۶ آذر ۱۳۸۸ هنگامی که به همراه برخی دیگر از دانشجویان قصد خروج از دانشگاه امیرکبیر را داشت توسط نیروهای امنیتی بازداشت و مورد ضرب و شتم قرار گرفت. یک روز پس از دستگیری وی خبرگزاری فارس با انتشار عکسی از مجید توکلی با چادر و مقنعه پرداخت و مدعی شد که او با لباس مبدل قصد فرار داشتهاست و به تمسخر زنانگی پرداخت. این اقدام خبرگزاری فارس موجی از انتقاد مردان به پوشش اجباری برای زنان و همچنین حمایت همزمان از مجید توکلی را منجر شد و صدها نفر از مردان اقدام به پوشیدن چادر یا روسری و انتشار عکس خود در فضای مجازی کردند."
در این بیانیه به نقل از ادوار نیوز همچنین آمده است:" سی سال پیش و پس از انقلاب بهمن 1357 که با اجباری شدن تدریجی حجاب، و رژه ی سرکوبگران و فریادهای یا «روسری یا توسری»، «روسری» برسرمان نشست به روشنی دیدیم که چگونه نه تنها زن بلکه زنانگی نیز تحقیر می شود. در نبود تحلیلی درست و منسجم از مسئله، اهمیت، ربط و پیامدهای آن برای کل جامعه سر انجام با پوشاندن سر زنان واقعیت ها نیز گویی در پرده رفت. اندک مردانی در کنار ما به حجاب اجباری اعتراض کردند و بسیاری از هر گروه و دسته ساکت ماندند. سرانجام آنچه به اجبار توسری ها و اخراج ها و خانه نشین شدن ها بر سر تمامی زنان ایرانی نشست هم نماد شخصیت زنان شد، هم نماد زنانگی زن مسلمان، و هم نماد تحقیر زنان و ناگزیر تحقیر مردان. اینک، که پس از سی سال، با اوج بی سابقه گرفتن و عریان شدن تمامی برنامه های سرکوب و تحقیر حکومتی، و از جمله تحقیر زن و زنانگی، حال از زبان مردان می شنویم که مردان جامعه را به تمسخر نماد اجبار، به جای زنانگی فرا می خوانند. سی سال گذشت تا مردان بیشتری در این مبارزه «زنانه» شرکت جویند. اینک، انتشار تصاویر متعدد مردان ایرانی با پوشش روسری، مقنعه و چادر در شبکه اینترنت در پی بازداشت مجید توکلی دانشجوی مبارز، و تحقیر او به دلیل زنانه پوشی، نه تنها مفهوم حجاب اجباری که هر آنچه زنانه = حقیر هست را به چالش کشیده است. چرخشی در مواضع که می توان ظهور پارادیم جدیدی را در آن خوشامد گفت."
در بخش دیگری از این بیانیه آمده است:" به این ترتیب، از داستان سیاستمداری که با لباس زنانه از کشور خارج شد تا خروج دانشجویی با حجاب کامل به سبک صدا و سیمای ملی از دانشگاه، راه پر سنگلاخی طی شد. در این مسیر کم نبودند مردان برابری خواهی که به دلیل حمایت از حقوق زنان مورد تحقیر و تویبخ و شماتت قرار گرفتند که چرا شان مردانگی را زیر سوال برده اند. هر آنچه به زنان مربوط می شد ابزاری برای تحقیر جدی مردانی شد که آن را به کار می گرفتند. پخش یکباره تصاویر نامتعارف مردان با روسری و چادر و مقنعه و انواع پوشش هایی که زنانه تلقی می شد؛ و مدت ها تصویر متعارف زنان و نماد زنانگی بود، تمامی مرز بندی های ذهنی و کلیشه ای را به چالش کشید. قرار بود یکی از نقش های حجاب اجباری، تفکیک قاطع زنان از مردان در عرصه عمومی باشد و آنچه این تصویرها را از منظر بصری چنین قوی و ساختارشکن می کند به مراتب بیش از تصویر زنان بی حجاب، به چالش کشیدن این تفکیک به شیوه ای بدیع و دمکراتیک است. براستی نیز، نقد، خلق و کاربست شیوه های نو، دموکراتیک ، خشونت ستیز و ساختار شکن در جامعه مردانه و تحقیر ستیز، یعنی همان چه که جنبش مردمی کنونی نیز در پی آن است، سال هاست که از سوی جنبش زنان دنبال می شود. از این رو، اهمیت تجاربی از این دست درون جنبش ها، بخصوص در همبستگی و همدلی و همدردی ای است که خواه و ناخواه ایجاد می کند و دامنه حمایت را می گستراند. آری، این بار آنان که تحقیر می شوند همان هایی هستند که سال ها به ضرب چماق، تحقیر بر سر زنان نشاندند اما به یمن جنبش مردم این عمل شان این بار انعکاسی دگرگونه یافت، انعکاسی خارج از تصور حکومتمردان تمامیت خواه. چه دیر اما چه پرخروش و با شکوه آمدند این مردان معترض به تحقیر زن و زنانگی. پوشش مبدل مجید توکلی، دانشجوی قهرمان دانشگاه امیرکبیر، چه به اجبار زندانبانان و چه به اختیار خودش برای گریز از مهلکه تمامیت خواهانّ، هرگز نماد تحقیر نیست، آنچه تحقیرآمیز است نه زنانگی و نماد های آن، اجبار زنان به استفاده از آن است."
Things you can do from here:
- Subscribe to roozonline.com: Latest News using Google Reader
- Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites
برای دیدن تصاویر روی Display images below کلیک کنید.
------------
دریافت این پیام بدلیل ثبت نام شما در گروه است گروه Google Groups "Sohrab Arabi".
برای دیدن تصاویر ایکون Display images below را کلیک کنید.
---------
لطفآ اگر پس از اشتراک ایمیل های گروه را دریافت نکردید پوشه اسپم را نگاه کنید
واگر ایمیل های گروه آنجا بود ایمیل ها را از اسپم در بیاورید
Select the box to the left of the emails and
click "Not spam" button on the top.
کار دیگری هم که می توانید بکنید درست کردن فیلتر و استفاده از Label برای پیدا کردن ایمیل های گروه است
---------
برای ثبت نام در این گروه، یک ایمیل ارسال کنید به sohrab-arabi+subscribe@googlegroups.com
---------
جهت ارسال به این گروه، ایمیل را ارسال کنید به sohrab-arabi@googlegroups.com
---------
برای لغو ثبت نام در این گروه، یک ایمیل ارسال کنید به
sohrab-arabi+unsubscribe@googlegroups.com
---------
برای سایر گزینه ها، به این گروه مراجعه کنید در
http://groups.google.com/group/sohrab-arabi?hl=fa?hl=fa
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر