-- AndisheyeNik -- زندگی در حاشیه

زندگی در حاشیه ما حاشیه نشین هستیم. مادرم می گوید:پدرت هم حاشیه نشین بود، در حاشیه به دنیا آمد،در حاشیه جان کند،یعنی زندگی کرد و در حاشیه مرد. من هم در حاشیه به دنیا آمده ام. ولی نمی خواهم در حاشیه بمیرم. برادرم در حاشیه ی بیمارستان مرد. خواهرم همیشه مریض است. همیشه گریه می کند،گاهی در حاشیه ی گریه کمی هم می خندد. مادر می گوید:سرنوشت ما را هم در حاشیه ی صفحه ی تقدیر نوشته اند. او هرشب ستاره ی بخت مرا که در حاشیه ی آسمان سوسو می زند به من نشان می دهد. ولی من می گویم این ستاره ی من نیست. من در حاشیه به دنیا آمدم، در حاشیه بازی کردم. همراه با سگ ها و گربه ها و مگس ها در حاشه ی زباله ها گشتم تا چیز به درد بخوری پیدا کنم. من در حاشیه بزرگ شدم و به مدرسه رفتم. در مدرسه گفتند جا نداریم مادرم گریه کرد.مدیر مدرسه گفت:آقای ناظم اسمش را در حاشیه ی دفتر بنویس تا ببینم! من در حاشیه ی روز به مدرسه ی شبانه می روم در حاشیه ی کلاس می نشینم و توپ بازی بچه ها را نگاه می کنم،چون لباسم همرنگ بچه ها نیست. من در حاشیه شهر زندگی می کنم. من در حاشیه ی زمین زندگی می کنم.بر لبه ی آخر دنیا! من در مدرسه آموخته ام که زمین مثل توپ گرد است و می چرخد.اگر من در حاشیه ی زمین زندگی می کنم،پس چطور پایم به لبه ی زمین نمی لغزد و در عمق فضا پرتاب نمی شوم؟ زندگی در حاشیه ی زمین خیلی سخت است. حاشیه بر لب پرتگاه است،آدم هر لحظه ممکن است بلغزد و سقوط کند. من حاشیه نشین هستم. ولی معنی کلمه ی حاشیه را نمی دانم. از معلم پرسیدم:حاشیه یعنی چه؟ گفت:حاشیه یعنی قسمت کناری هر چیزی،مثل کناره ی لباس یا کتاب،مثلا بعضی از کتاب ها حاشیه دارند و بعضی از کلمات کتاب را در حاشیه می نویسند؛یا مثل حاشیه ی شهر که زباله ها را در آنجا می ریزند. من گفتم:مگر آدم ها زباله هستند که بعضی از آنها را در حاشیه ی شهر ریخته اند؟معلم چیزی نگفت. من حاشیه نشین هستم به مسجد می روم،در حاشیه ی مسجد نماز می خوانم،نزدیک کفش ها،در حاشیه ی جلسه ی قرآن می نشینم.من قرآن خواندن را یاد گرفته ام،قرآن کتاب خوبی است. قرآن ما حاشیه ندارد. هیچ کلمه ای را در حاشیه ی آن ننوشته اند،اگر هم گاهی کلماتی در حاشیه ی آن باشند،آن کلمات حاشیه هم مثل کلمات دیگر عزیز و خوب اند. من قرآن را دوست دارم.خوب است همه چیز مثل قرآن خوب باشد. قیصر امین پور- بی بال پریدن