 | |
| کیوا ن دانشجوی عزیزی که سالهاست با من در ارتباط است از شیراز مینویسد: "......از اوضاع ایران البته خودتان هم آگاه هستید باید بگویم که مردم روز به روز به خط فقر نزدیکتر میشوند،اوضاع وحشتناکی است البته هنوز یارانه ها را بر نداشته اند و اگر که بردارند؟؟ آقای دکتر شما شخصا چه فکر میکنید در مورد آینده ایران؟من با استاد خودم که در دانشگاه صحبت میکردم امیدوار بود به آینده ایران و میگفتند که حذف یارانه ها برابر است با حذف جمهوری اسلامی! واقعا همینطور است؟ یعنی ما در آرامش قبل از طوفان به سر میبریم؟؟؟؟آقای دکتر من شخصا از اوضاع ایران به تنگ آمده ام ای کاش میشد فیلمی از داخل شهر شیراز تهیه کنم تا خود ببینید که چه اوضاعی است،مردم عصبی، گرسنه و پریشان هستتند و از آن طرف خیابانها پر از نیروی بسیجی و پلیس امنیت اخلاقی که کاری جز درگیر کردن مردم به بهانه حجاب ندارند، آقای دکتر من فکر میکنم که جوانان نسل من دارند با نامیدی تمام در این کشور زندگی میکنند و جالب اینکه سر کلاسهای انقلابی و دینی در دانشگاه اساتید خود فروخته سعی در جایگزینی نام بزرگمردی چون دکتر مصدق با کاشانی میکنند. یعنی کاشا نی به جای مصدق در تاریخ ایران. من امیدوارم مردم به صدا در بیا یند و به این وضع خاتمه دهند خوشحال هستم که توانستم به شما ایمیل بزنم، به امید دیدار در ایران سبز، کیوان از شیراز " ونامه با این شعرفردوسی به پایان میرسد : اگر سر به سر تن به کشتن دهیم از آن به که کشور به دشمن دهیم چه میتوانم در پاسخ به این جوان بنویسم؟ ما هرگز همدیگر را ندید ایم، او احتمالا در سنین 20 الی 25 میباشد به اصطلاح از فرزندان انقلاب است.متاسفانه او گمان میکند که چون ما در خارج و در محیط ها ی آزاد زندگی میکنیم آینده را بهتر از کسانی که در آن منجلاب اسیر هستند میبینیم و باز هم احتمالا شاید او تصور میکند که چون ما در خارج هستیم و از اوضاع خارج در ارتباط با ایران حد اقل اخبار سانسور نشده را میبینیم شاید بتوانیم دور نمای امیدوارانه تری را برای او ترسیم کنیم. باید با جوانان صادق باشیم، حقایق را با آنها در میان بگذاریم، اما موجب یاس و نامیدی آنان نشویم ، واقعیت این است که آینده را هیچ کس نمی تواند پیش بینی کند، اخیرا کتابی را خواندم به نام "یکصد سال بعد" به قلم نویسنده آمریکایی جرج فریدمن، سعی میکنم در آینده جداگانه در مورد این کتاب مطالب را برای خوانندگان در این ستون بنویسم. اما آنچه اجمالا میتوانم بگویم در مورد درس اساسی حاصل از خواندن این کتاب این است که آینده را نمیتوان امتدادی از گذشته دانست و گمان برد که آنچه محتمل است اتفاق خواهد افتاد، او یادآوری میکند در که چه کسی در اوایل قرن بیستم میتوانست پایان امپراطوری های اروپا و دو جنگ خانمانسوز آن را پیشبینی کند؟ و یا نزدیکتر از آن، چه کسی میتوانست در سالهای 50 پیشبینی کند که حکومت شوروی و رژیم های وابسته به آن در اروپای شرقی به این سرعت سرنگون خواهند شد؟ و با زهم او میپرسد که در سالهای 70 زمانی کهدر" انقلاب فرهنگی" روشنفکران و دانشگاهیان چینی را محبوس و خانه نشین کرده بود و به موهن ترین روش آنها را تحقیر میکردند، کسی میدانست که از دل چنین شام تیره ای چینی بر خواهد خواست که در آن آزادی اقتصادی و سرمایه داری سیاست روز شود؟ بنابراین اگر در این چهار چوب و بر این منوال در مورد آینده ایران فکر کنیم باید به خود اجازه دهیم که تصور آینده ای را که در حال حاضر در ذهن هیچیک از ما متصور نیست امکان پذیر بدانیم. اما در عین حال که پیشگوئی و پیشبینی سیاسی واقتصادی کار ساده ای نیست شواهد و عواملی وجود دارند که اگر درست در تجزیه و تحلیل ها از آنها استفاده کنیم خطوط کلی آینده را میتوان حدس زد و در کتاب مورد اشاره هم با استفاده از همین واقعیات عینی نظیر جمعیت، موقعیت استراتژیک، موقعیت اقتصادی، نیروی کار، پیشرفت علم و دانش، نویسنده این کتاب 100 سال آینده را در خطوط کلی آن تصویر کرده است، او معتقد است در 100 سال آینده ،بر خلاف انچه اکثر تحلیلگران به مد روز پیشبینی میکنند ،قرن آمریکا خواهد بود. ا و معتقد است که ایالات متحده نه تنها در سراشیبی سقوط نیست بلکه لااقل در 100 سال آینده مقام مشخصی در جهان خواهد داشت و کشورهایی که امروز همه به آنها امیدوار هستند، از نوع چین، آینده بسیار مبهمی خواهند داشت، نویسنده این کتاب معتقد است در 100 سال اینده با ز هم رقابت بین روسیه و آ مریکا آغاز خواهد شد و جنگ سرد دومی را تاریخ شاهد خواهد بود.اما در زمره کشورهای مهم دیگر که نام میبرد، لهستان، مکزیک و ترکیه ذکر شده اند، زمانی که هر ایرانی دیگری این کتاب را میخواند به احتمال زیاد از همان احساسی بر خوردار خواهد شد که من با خواندن آن دچار شدم،چگونه ممکن استکه کشور من، ایران، با آن عظمت تاریخی و آن همه امکانات که زمانی همین ترکیه و دیگر کشور های نظیر آن به آینده آن رشک میبردند و حسادت میورزیدند، امروز در شرایطی گرفتار باشد که حتی کشورهایی همانند ترکیه، مکزیک و کره جنوبی در اذهان عمومی از امکانات بسیار برتری در اینده برخوردار باشند؟ با استفاده از همان ابزار و متدی که آقای فریدمن کتاب خود را نوشته است میخواهم به نامه کیوان پاسخ دهم و به او بگویم که کیوان عزیز، نامید نشو ،میهن ما از تمدن 7000 ساله برخوردار است، کشور ما و هموطنان ما به ایرانی بودن خود میبالند و همانگونه که نویسنده کتاب مورد اشاره با استفاده از موقعیت جغرافیایی، منابع وهرم جمعیت یعنی برخورداری از نیروی جوان و تحصیلکرده در سایر کشورها آینده آنها را درخشان معرفی میکند، میهن ما نیز از تمامی این شرایط مساعدبرخوردار است، چه از نظر موقعیت جغرافیایی، چه جمعیت، چه منابع طبیعی و از همه مهمتر هزاران سال تاریخ، فرهنگ و تمدن، به این ملت آنچنان روحیه و اعتماد به نفسی بخشیده است که در طول تاریخ هیچ دشمن اشغالگر خارجی و یا فتنه گر بومی نتوانسته است بر عزم و اراده این ملت فائق شود، نه چنگیز نه تیمور نه مهجمان عرب بادیه نشین و نه کشورهای استعماری که 3/2 دنیا را استعمار کردند و نه حتی کمونیسم جهانخوار ،هیچکدام نتوانستند بر این ملت و تمدن و اعتماد به نفسش چیره شوند. باید از خود بپرسیم چه قدرت معنوی و چه پیشینه تاریخی در همه این موارد راهگشا و عامل نجات ملت و کشور ما بوده است؟کیوان عزیز، حتی یک لحظه به خود شک و تردید راه مده، اگر تاریخ چراغ راه آینده آنها است ملت بزرگ من وتو هرگز در برابر دشمنان حیثیت ،آبرو، تاریخ و فرهنگ خودرا فراموش نکرده است، بر همه دشمنان بیگانه و خودی، این ملت بزرگ در تاریخ پر افتخار خود سرانجام پیروز شده است و امروز نسل تو، شوربختانه دقیقا در یکی از حساسترین دوران آزمایش تاریخی این ملت به سر میبرد، شاید منصفانه نباشد که نسل تو به تنهاهی باید با چنین مشکل بزرگی که در ایجاد آن نقشی نداشته است ،باید دست و پنجه نرم کند. اما در این دنیا حوادث قاببل پیشبینی نیستند و هر نسلی به نوبه خود با چالشی رو به رو بوده است، بی گمان چالش نسل تو ا ز چالشهای نسلهای گذشته ایران سنگینتر است، آنها که امروز بر ایران حکومت میکنند دشمنان خانگی هستند اما بیش از هر اجنبی و دشمن بیگانه به این ملت و آب و خاک خیانت کرده اند.به خیال خود به همه چیز این ملت تجاوز کرده اند، زبان، تاریخ ،فرهنگ ،هنر ، شعر ، موسیقی ، ورزش و همه دیگر جوانب زندگی این ملت را با خشونت بی سابقه و خوی بیابانیشان، به خیال خود، تسخیر و نابود کرده اند. اما نتوانسته اند و نخواهند توانست بر افکار، بر وجدان و روان آزاد اندیش تو و نسل تو چیره شوند. من میتوانم به عنوان کسی که یک عمر تجربه تلخ و شیرین را پشت سر گذاشته است و کسی که اندکی با تاریخ میهن خود و دیگر ملتها آشنایی دارد به تو این نوید را بدهم که همه شرایط عینی و عقلایی حاکم بر این اصل هستند که این نظام ستمگر ، و بیگانه با فرهنگ ما، در سراشیب سقوط و اضمحلال قرار دارد و تحت هیچگونه شرایطی نخواهد توانست در برابر واقعیات فرهنگی ، اقتصادی و سیاسی حاکم بر جهان امروز مقاومت کند. ملت ایران این نظام را سرنگون خواهد کرد و در پی آ مد این دوران سخت و ملالت بار که تو در گوشه ای از نامه ات به آن با آنهمه صداقت و صمیمیت اشاره کرده ای پشت سر خواهد گذاشت. تو و نسل تو بر خرابه های کاخ ستم این رژیم بنیاد ایرانی آباد، آزاد و افتخار انگیزیز را پی ریزی خواهید کرد و یکبار دیگر تو ، نسل تو ودیگر فرزندان غیور ایرانزمین به ایرانی بودن خود خواهند بالید و دنیا را با نمایش کفایت و کاردانی خود در بازسازی این میهن مقدس متعجب خواهند کرد. هر آنگاه که غم ایام و نظاره اعمال و رفتار این جماعت وا مانده بر قدرت تحملت چیره میشود به خاطر آور که تو ایرانی هستی و ایران یکی از پایدارترین تمدنهای جهان بوده وخواهد بود. زمانیکه آنروز فرامیرسد، اگرمن دیگر درکنار تو نیستم،امروز را به خاطرآور و بر تلاش خود برای باز سازی این مرز بوم دو چندان بیافزای. دریغ است ایران که ویران شود. 24 نوامبر 2010- پاریس شاهین فاطمی پاریس | |
--
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شما این ایمیل را به جهت عضویت در گروه ۲۳ خرداد دریافت کردهاید
برای آگاهی از قوانین گروه ۲۳ خرداد اینجا را ببینید
http://groups.google.com/group/23khordad
برای لغو عضویت خود در گروه ۲۳ خرداد به آدرس زیر ایمیل بزنید
23khordad+unsubscribe@googlegroups.com
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر